Serwer Dostępowy,
a właściwie
"mój" komputer w pracy.
Oprogramowany przy uzyciu GNU / Linux OpenSuSE 10.0. Opis
instalacji
można przecztać pod tą linką na
susek.info. Serwer posiada
2 dyski twarde: hda (10 GB) i hdb (40
GB). Partycje odpowiednio:
- Partycja: /dev/hda1
Zamontowana w: /
Rozmiar: 8,5
GB
- Partycja: /dev/hda2
Zamontowana w: swap
Rozmiar: 1
GB
- Partycja: /dev/hdb1
Zamontowana w: /home
Rozmiar: 25 GB
- Partycja: /dev/hdb2
Zamontowana w: /mnt/worek
Rozmiar: 12,2
GB
Posiada on 3 interfejsy (karty)
sieciowe, umozliwiając zarządzanie i maskaradę sieci. Karty sieciowe
konfigurujemy w Yast => Urządzenia sieciowe => Karta
sieciowa. Do 1 interfejsu (eth0 - IP: przyznawane przez TP.SA) jest
podpięty modem
neostrady. Skonfigurowany jest on w trybie Bridged Ethernet zgodnie z
instrukcją użytkownika dostarczaną wraz z zestawem. Konfiguracja ta
tworzy zewnętrzny, dodatkowy interfejs sieciowy dsl0 (IP: 10.0.0.138).
Modem
neostrady ustawiamy w Yast => Urządzenia sieciowe => DSL.
Dzięki tym zabiegom tworzymy połączenie typu eth0=>dsl0, będące
naszym wyjściem na internet. Pzostałem 2 karty sieciowe służą do
połączeń z siecią wewnętrzną. Pierwsza z nich to eth1 (IP: 192.168.1.1)
a druga to eth2 (IP:192.168.2.1). Interfejs eth1 jest podpięty do huba,
służącego do rozdzielania sieci, eth2 służy jako połaczenie serwisowe,
zapasowe.
Firewall ustawiamy w Yast => Zabezpieczenia i użytkownicy
=> Firewall => Interfejsy. W zakładece interfejsy
ustawiłem dsl0 jako strefę
zewnętrzną, a eth0, eth1 i eth2 jako strefa wewnętrzna. Dzieki takiemu
ustawieniu sieć jest chroniona od internetu zaporą, nie blokując
połączeń od wewnętrznej częsci sieci.
Rozdzieleanie internetu opiera sie na maskaradzie. Przekazywanie włączamy
w Yast => Urządzenia sieciowe => Karta sieciowa
(zaznaczamy zewnętrzny interfejs, u mnie eth0) => Edytuj
=> Routing => Włącz IP forwarding oraz Yast
=> Zabezpieczenia i użytkownicy => Firewall =>
Maskarada => Maskarada sieci.
Na interfejsie eth1, w celu ułatwienia sobie pracy z konfiguracją całej
sieci, działa serwer DHCP,
konfigurowany w /etc/dhcpd.conf. Przykładowa konfiguracja znajduje sie
tutaj. Pozwala ona na automatyczne przyznawanie
adresów IP, bramki, DNS i domeny.
W moim rozwiązaniu
niezbędne
jest utrzymywanie 24 godzinnego połączenia internetowego. Jednak z
powodu rozłączania połaczenia internetowego przez TP.SA w przypadku 45
minutowego nieaktywnego połączenia (np. z powodu braku ruchu), muszę
wykorzystywać demmona cron do
restartowania połączenia dsl0. Do konfiguracji crona, jak i wielu
innych właściwości systemu, używam programu
webmin. Dodatkowo używam
skytpu
info-IP
powiadamiającego mnie o aktualnym adresie IP komputera.
Cron ustawiony jest na uruchamianie się 3 razy na dobe (7, 16, 23 h):
wyłączenie połączenia dsl0 (23 minuta, polecenie: /etc/init.d/network
stop dsl0), włączenie połączenia dsl0 (24
minuta, polecenie: /etc/init.d/network start dsl0) a następnie
wykonanie skryptu info-ip (25 minuta).
Do udostępniania danych zapisanych na dyskach serwera dostępowego
wykorzystuje serwer
proftpd. Działa on na wszytkich interfejsach
sieciowych, jednak ze wzgledu bezpieczeństwa jest on zasłonięty
firewallem na wejściu zewnętrznym.
Zkonfigurowany
jest on na działanie
w trybie anonimowym oraz użytkownika.
Z racji wykorzystywania serwera dostępowego jako komputera do kontroli
treści dostepnej dla dzieci stosuję "ręczne" metody zarządzania
treścią. Jedną z nich jest wykorzystywanie
zdalnego pulpitu, drugą
wyłącznie dostępu do witryn.
Moimi klientami wykorzystywanymi do przechwytywania pulipitu są
Krfb i Krdc (część
KDENetwork) dostarczane wraz ze środowiskiem
KDE.
Zasady ich użytkowania można znaeźć w opisie konfiguracji stacji
klienckich.
Wyłączanie dostępu do witryn opiera się na wykorzystaniu właściwości
linuksowych
iptables. Stosuję tutaj
prosty skrypt
ustawiony w cronie, na
uruchomienie po włączeniu łącza dsl0. Metody te może wydają się dość
prymitywne, jednak są skuteczne.
Jeżeli jednak chciałbyś
spóbować rozwiązań automatycznych zainteresuj sie
tandemem:
sqiud i
dansguardian.
Bielsko - Biała VIII 2006


>